N9 RSS feed

AERTS, RIGUELLE & CASTEELS (BE)

2010-10-30

Er zijn muzikanten die altijd mogen terugkeren, het trio dat we op 30 oktober presenteren behoort daartoe. U kent ze ongetwijfeld, want het zijn stuk voor stuk (eigenzinnige) cracks. Jean-Marie Aerts zagen we in 2001 in onze club aan het werk met zijn eigen band JMX, maar hij had toen al een lange staat van dienst. Eeuwen geleden begon hij bij de illustere Split van ene Luk Van Kessel, waarna hij verkaste naar Johan Verminnen's begeleidingsgroep. Daarna (in 1974) speelde hij een jaar bij Raymond Van Het Groenewoud & Bien Servi, waarna Arno Hintjens aan zijn mouw trok. TC Matic werd dé belangrijkste Belgische band van de jaren 80, waarbij Jean-Marie's immer creatieve gitaarspel erg prominent was. Aerts was met Arno trouwens medecomponist van het merendeel van TC Matic's oeuvre. In '86 was dit avontuur voorbij, waarna Aerts meer en meer als producer in de studio te vinden was. We besparen u de waslijst aan namen met wie hij in zee ging, maar we vermelden wel de Nederlandse Urban Dance Squad van wie hij de erg succesvolle debuutplaat Mental Floss For The Globe ('89) produceerde. UDS verkocht hiervan 250.000 exemplaren (!) en in 2008 werd deze plaat door 100 Nederlandse journalisten verkozen tot 'beste Nederlandse popalbum aller tijden'. Jean-Marie zat ook achter de knoppen toen El Fish hun tweede cd Rewinder ('98) opnamen, meer zelfs hij speelde op een aantal nummers mee. Filip Casteels was (van 1996 tot 2000) de zanger/gitarist van El Fish, de groep die hij samen met Steven De Bruyn oprichtte. Filip's kenmerkende stem en zijn pure gitaarspel is te horen op 4 El Fish-cd's, nadien werd het wat stil rond hem. Maar in 2005 duikt hij nog eens op op Westende Songs van Kris De Bruyne, een plaat die trouwens ook door Jean-Marie is geproduceerd en waarmee we de link kunnen leggen met Patrick Riguelle, die er eveneens aan meewerkte. Riguellle kennen we al sinds 1987, toen hij nog jong met K13 op ons podium stond. We zagen hem ondertussen al een paar keer terug samen met Jan Hautekiet. Sinds 1999 is hij de vaste (en zeer gewaardeerde) zanger, gitarist en groepsleider van de Laatste Showband. We kunnen verklappen dat hij zijn lapsteel meebrengt. U kunt zich verwachten aan een nogal bluesy programma, waarbij de drie rasmuzikanten er met veel goesting tegenaan gaan. Echt wel om naar uit te kijken.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 9/12 euro

- Tickets zijn aan voorverkoopprijs (9 euro) te koop aan de ingang of bar tijdens activiteiten, dit zowel in N9 villa als in N9 fabriek. N9 villa en N9 fabriek zijn enkel open tijdens activiteiten. Voor N9 villa komt dit neer op de concertavonden, N9 fabriek is ook geopend tijdens cursusavonden (op woens-, donder- en vrijdagavond, behalve tijdens schoolvakanties) van 19 tot 24 uur. VVK-tickets zijn ook beschikbaar bij platenwinkel Vynilla, St. Kwintensberg 38, 9000 Gent (open van 11 tot 18 uur, gesloten op zondag).

- N9 heeft ook een online voorverkoopservice via n9.be. U betaalt 2 euro administratiekosten per ticket, en na betaling kunt u uw ticket uitprinten thuis, waarna het wordt ingescand aan de kassa. (reserveer-link in blauwe balk bovenaan)

- Reserveringen kunnen tenslotte ook telefonisch op 09 377 93 94 of via info@n9.be, maar geven geen recht op voorverkoopprijs. U rekent af aan de kassa en betaalt de kassaprijs (drie euro meer dan de voorverkooprijs). De deuren openen steeds 1 uur voor aanvang van de activiteit. Telefonische reserveringen worden aangehouden tot 15 minuten voor aanvang. Indien dan niet opgehaald kunnen de kaarten worden doorverkocht.

TERRAKOTA (PT/AO)

2010-10-15

Waar Terrakota passeert, mogen ze terugkeren. Ze stonden vorig jaar op Polé Polé en dit jaar opnieuw. 'Op algemeen verzoek', volgens de organisatie. Wijzelf presenteerden hen eveneens vorig jaar tijdens Helden in het Park en zie, hier zijn ze terug (2 dagen na hun optreden in Melkweg/Amsterdam). Hun zegetocht door Europa brengt hen nu ook op de grotere festivals, zo stonden ze dit jaar ook op Sfinks (was al een 2e keer) en op Dranouter. Zien we ze daar volgend jaar opnieuw? Best mogelijk. Terrakota bestaat sinds 1999, maar het is pas sinds hun derde plaat Oba Train (2007) dat ze ook buiten Portugal volop aan de bak komen. Hun mix van reggae, dub, mbalax, hiphop en wat nog al niet is vergelijkbaar met de Barcelonese mestizo, maar Terrakota klinkt toch een stuk Afrikaanser. Kan ook moeilijk anders met een geweldige frontvrouw als de uit Angola afkomstige Romi Anauel. De live shows van deze sympathieke bende van zeven zijn als een wervelwind, het gaat er erg dynamisch aan toe en de muziek is uitermate dansbaar. Dat ze na de zomer al zo snel terugkeren voor clubshows heeft als reden dat er een nieuwe plaat uitkomt, die tijdens deze toernee wordt gepresenteerd. De titel is ondertussen bekend (World Massala) en de titelsong is reeds te beluisteren op hun MySpace. Ook geweten is dat de groep, toen ze vorig jaar uitgenodigd werden om op te treden op het festival The Ladakh Confluence in India (Himalaya), opnames maakten met twee carnatische zangeressen én met zigeunermuzikanten van Rajasthan Roots. Die Indiase invloeden zijn niet helemaal nieuw in hun geluid (ook vorig jaar hadden ze een sitar mee), maar zijn nu prominenter aanwezig. Terrakota zijn dé ambassadeurs van Lissabon als multiculturele stad. Overal waar ze komen bouwen ze een feestje. Feestje? Zeg maar een denderend Feest!

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 10/13 euro

- Tickets zijn aan voorverkoopprijs (10 euro) te koop aan de ingang of bar tijdens activiteiten, dit zowel in N9 villa als in N9 fabriek. N9 villa en N9 fabriek zijn enkel open tijdens activiteiten. Voor N9 villa komt dit neer op de concertavonden, N9 fabriek is ook geopend tijdens cursusavonden (op woens-, donder- en vrijdagavond, behalve tijdens schoolvakanties) van 19 tot 24 uur. VVK-tickets zijn ook beschikbaar bij platenwinkel Vynilla, St. Kwintensberg 38, 9000 Gent (open van 11 tot 18 uur, gesloten op zondag).

THE NEW ROPE STRING BAND (UK)

2010-10-08

Veruit de grappigste optredens ooit in N9 waren die van The Old Rope String Band in 1996 en 2001. In 2003 kwam één van hen, Joe Scurfield, nog eens terug met een solo-optreden. Dan hoorden we een paar jaar niks meer over dit trio, tot we een tijd geleden iets lazen over The New Rope String Band. Nader onderzoek leerde ons dat dit een kwartet was, met twee van de vroegere leden Pete Challoner en Tim Dalling, aangevuld met Jock Tyldesley en Vera van Heeringen. Scurfield was er dus niet meer bij. "Ze zullen boel gehad hebben", dachten we, maar de reden is anders. Scurfield overleed namelijk in 2005, zijn vrienden bleven verslagen achter. In 2006 startten ze de nieuwe versie, nu zelfs met een vrouwelijk component. Zou dat goed aflopen? 't Is nog de vraag of Vera er zal bij zijn. Ze is net moeder geworden en ze is 'on indefenite maternity leave' (lazen we op hun website). Maar geen nood, ze kunnen het ook met z'n drieën. The New Rope String Band staat voor oer-Engels amusement in de beste music hall-traditie. Ze combineren knappe old time-muziek uit diverse windstreken met de meest hilarische humor. Je gelooft je ogen en oren niet. Noten gaan een eigen leven leiden, musiceren vanuit een aquarium lukt ook, er komt enige acrobatie bij kijken en de groep bestaat uit zowel superieuren als één enkele pispaal, die als underdog de sympathie van het publiek wegkaapt. The New Rope String staat niet voor zomaar een beetje monkelen, maar wel voor de volle, zelfs luide lach. Kom mee gieren!

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 10/13 euro

KORA FRIENDS FOREVER (GN)

2010-10-01

Een topaffiche, al zeggen we het zelf. Twee van de drie 'protagonisten' zagen we eerder aan het werk en op basis daarvan verwachten we een in te lijsten concert. Deze drie koraspelers uit Guinée-Conakry kennen mekaar sinds hun prille jeugd toen ze deel uitmaakten van de Troupe National d'Enfants, waar ze een erg goede muzikale scholing genoten. Maar elk van hen komt ook uit een familie, waarin de muziek met de paplepel werd toegediend. Ze gingen elk hun eigen weg, waarbij Prince Diabaté in Los Angeles belandde en de twee anderen in Europa. Diabaté heeft ondertussen drie solo-cd's op zijn naam. Hij werkte samen met o.a. het Symfonisch Orkest van New-Mexico, flamencogitarist Adam del Monte, Hassan Hakmoun (gnawa), Ozomatli (hiphop) en Grammywinnaar Michael Brook. Na deze tournee met Kora Friends komt hij terug naar België met de groep van Mamady Keita, die hij eveneens kent van hogergenoemde Troupe National d'Enfants. Ba Cissoko dan. Die hadden we in 2004 2x over de vloer (1x in de eigen club, de andere keer tijdens Helden in het Park) als leider van de gelijknamige groep. Beide concerten beschouwen we als hoogtepunten in onze geschiedenis. Van Ba Cissoko zijn er twee fantastische cd's Sabolan en Electric Griot Land. In 2007 tourde hij, onder de naam African Soul Rebels, samen met 'son of the lion' Femi Kuti door Engeland en interessant is ook zijn project Tamalalou, samen met de Franse trompetist Gilles Poizat. N'faly Kouyaté tenslotte kennen we al lang. Een straf staaltje van zijn kunnen: het vijftienkoppige (en dus dure) project Songhai stond in 1995 hoog op de affiche van het Dranouterfestival. Hierbij werkten de Spaanse groep Ketama samen met de Engelse bassist Danny Thompson, enige leden van Mory Kante's groep en de Malinese koraspeler Toumani Diabaté. 14 van de 15 muzikanten waren aanwezig, maar Toumani miste zijn vlucht. Een groot probleem, want zijn korageluid was erg bepalend in het geheel. Gelukkig kon N'faly Toumani last minute vervangen en binnen de kortste keren had hij het repertoire onder de knie. Het programma was gered! Hij heeft zijn eigen groep Dunyakan en maakt sinds '95 deel uit van het Engelse Afro Celt Sound System, waarmee hij de wereld rondtoerde en op de grootste festivals stond (o.a Werchter 2001). Recent maakte hij ook deel uit van Still Black Still Proud (an African tribute to James Brown) van Pee Wee Ellis. Vorig jaar in september was dit trio te gast in de Royal Festival Hall in Londen, nu komen ze naar een wat kleiner zaaltje in een wat kleiner stadje. Nog dit: ze zingen alle drie. Prince bespeelt ook de kamelen n'goni, Ba de tama en N'faly de balafoon. Zo kunnen ze alle kanten uit.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 10/13 euro

LES MECS DU NORD (BE)

2010-09-25

Nog maar pas in mei jl. hadden we de Gentse Les Mecs du Nord over de vloer. Dat beviel uitstekend. In onze aankondiging schreven we toen: "Les Mecs du Nord hebben nog geen cd uit en staan toch al in N9. Dat is uitzonderlijk, dat gebeurt bijna nooit". De redenen dat Les Mecs du Nord nu zo snel mogen terugkeren zijn dat ze ons absoluut overtuigden én dat die cd er nu wel zal zijn. Meer zelfs: hij wordt officieel in N9 villa voorgesteld. Daar hoort een geste bij: wie de cd die avond koopt, krijgt zijn entreegeld (vvk) als korting terug. We besteedden in mei al veel aandacht aan deze jongens en één meisje, het mag nu korter. Maar weet dat Les Mecs du Nord staan voor een gevarieerde, louter akoestische mix van chanson, western swing, gipsy en folk. De waar wordt vakkundig, met veel enthousiasme en de nodige humor gebracht. Of wat dacht u van een behoorlijk geschifte zanger die op het einde van het concert het goede voorbeeld gaf en zelf 'bis' riep? Ongezien, maar het publiek deed meer dan gewillig hetzelfde.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 7/10 euro

- Tickets zijn aan voorverkoopprijs (7 euro) te koop aan de ingang of bar tijdens activiteiten, dit zowel in N9 villa als in N9 fabriek. N9 villa en N9 fabriek zijn enkel open tijdens activiteiten. Voor N9 villa komt dit neer op de concertavonden, N9 fabriek is ook geopend tijdens cursusavonden (op woens-, donder- en vrijdagavond, behalve tijdens schoolvakanties) van 19 tot 24 uur. VVK-tickets zijn ook beschikbaar bij platenwinkel Vynilla, St. Kwintensberg 38, 9000 Gent (open van 11 tot 18 uur, gesloten op zondag).

EVER MEULEN / HET UKULOGISCH MUSEUM (BE)

2010-09-18

18 september wordt een heuglijke dag voor N9. Dan gaan namelijk twee oude wensen in vervulling. Het eerste goede én grote nieuws is dat we die avond een nieuw glasraam onthullen. De ronduit wereldberoemde Ever Meulen (°1946) maakte een prachtig ontwerp, dat vakkundig is uitgevoerd door Atelier Kympers-Pauwels. Ever Meulen voorstellen hoeft amper, hij is al veertig jaar in een zeer herkenbare stijl illustrator voor Humo. Zijn cv is te uitgebreid om hier kortweg samen te vatten. Hij ontwierp, als adept van de Klare Lijn, tal van affiches, platenhoezen, zeefdrukken, postzegels, t-shirts, de Gouden Uil-trofee, strips, boekomslagen, faience, tapijten enz. We kwamen op het idee om hem voor deze opdracht te vragen, toen we een afbeelding zagen van een eerder door hem ontworpen glasraam (voor SD Worx Brussel). Tot onze eigen verbazing ging hij graag in op onze vraag. We hebben ondertussen ook het resultaat (op papier) gezien en zijn er van overtuigd dat dit het interieur van onze club 'af' maakt. Muziek speelt wel vaker een rol in Ever Meulen's werk (hij ontwierp alle Rock Rally-affiches) en uiteraard blijkt dit ook uit dit ontwerp. Dit glasraam zal van op straat te zien zijn, het wordt een mooi staaltje van stadsverfraaiing! Een dergelijk kunstwerk verdient een mooie inhuldiging. Zo komen we bij (al lang op ons verlanglijstje staand, maar nog niet in Eeklo vertoond) secundo: het Ukulogisch Museum. Zoals de naam al doet vermoeden draait bij deze heren alles om het wonderlijke instrument 'de ukulele', waarvan de oorsprong volgens hen in Patagonië moet gezocht worden en dat zo'n 4000 jaar voor Christus. De mannen zijn in bezit van deze oer-ukulele (één van de topstukken uit de collectie) en dat verklaart ook waarom dit Ukulogisch Museum een aparte cel is van de Fundacion Patagonista. Luk Tegenbos en Peter Van Eyck zijn de stichters-conservatoren, Jan De Smet (De Nieuwe Snaar) is ere-directeur en hoofd van de afdeling documentatie. Het trio bepotelt tientallen ukuleles, in diverse maten en vormen, en verstrekken daarbij de nodige uitleg. U gelooft ervan wat u zelf wil. De toegang tot deze avond is gratis, maar het aantal plaatsen is beperkt. Gelieve dus op voorhand te reserveren.

Reserveren via : info@n9.be of 09/377.93.94

HORACE MARTIN (JM)

2010-08-19

Horace Martin uit Kingston/Jamaica begon te zingen op zijn twaalfde en maakte zijn eerste opnames toen hij pas 14 was. Hij viel op in '79 toen hij deelnam aan de Tastee Talent competitie, waarin hij derde eindigde na de jonge Nadine Sutherland en Paul Blake (Blood Fire Posse). Gedurende de jaren 80 scoorde hij een reeks top 10-hits in Jamaica. In totaal nam hij vier albums op, waarbij hij samenwerkte met tal van groten (Sly & Robbie, Burning Spear, Coco Tea, Beres Hammond ...). Maar dan vluchtte hij, zoals zoveel muzikanten van zijn generatie, voor het aanhoudende geweld naar het buitenland. Het eiland mag dan al prachtig zijn, de misdaadcijfers zijn er al lang torenhoog. Zo had Jamaica in 2005 de bedenkelijke eer procentueel het hoogst ter wereld te scoren qua vermoorde burgers. Martin belandde in Canada en werd daar één van de toonaangevende rootsreggae artiesten. Hij behaalde twee maal een Canadian Music Reggae Award. Ondertussen startte hij zijn eigen Shockout Martin label, waarop hij naast eigen werk ook dat van anderen uitbrengt (o.a. Horace Andy). Aan de andere kant van de oceaan heeft hij zijn bezigheden, maar we kunnen moeilijk beweren dat hij in Europa een bekende naam is. Eigenlijk integendeel, want enkel bij reggaeconnoisseurs geldt hij als één van best bewaarde geheimen van het eiland. Verandering is op til, want nadat hij in 2008 een eerste keer toerde in Spanje, komt hij nu terug voor een uitgebreide Europese tournee. Waarbij hij op zondag 8 augustus aangekondigd staat op het grote One Love Festival in London. Nadien zien we zijn naam ook opduiken op Reggae Jam Bersenbruck (DE) en Ostroda Reggae (PL). Voor de liefhebbers, zijn falsetto stemgeluid wordt vergeleken met dat van Cornell Campbell, de al vermelde Horace Andy en de betreurde Dennis Brown. Die laatste is toch echt één van de allergrootsten uit de reggaegeschiedenis, door Bob Marley zelf tot 'kroonprins' gebombardeerd.

HET HELDENPARK LIGT IN DE OOSTVELDSTRAAT IN EEKLO, OOST-VLAANDEREN. EEN ROUTEBESCHRIJVING KAN JE DOWLOADEN OP DE CONTACT-PAGINA VAN DEZE WEBSITE (RECHTS ONDERAAN).

DOREEN SCHAFFER & THE MOON INVADERS (JM/BE)

2010-08-19

En dan volgt een heuse queen, nl. Doreen Schaffer, de koningin van de ska. Zijn we aan het overdrijven? Nee hoor, want de dame stond met de legendarische Skatalites aan de wieg van het genre. De aimabele Doreen doet er niet moeilijk over, ze wijt het enkel aan 'being on the right place on the right time'. De plaats was de vermaarde Studio 1 in Kingston/Jamaica, de tijd: begin van de jaren zestig van de vorige eeuw. Van The Skatalites was nog geen sprake, het waren op dat moment nog anonieme studiomuzikanten. Producer (Sir) Clement 'Coxsone' Dodd zorgde voor een ontmoeting met Lloyd Knibb, de latere Skatalites-drummer en al gauw leerde Doreen ook de anderen kennen. Dat waren stuk voor stuk uitstekende muzikanten, die in juni 1964 besloten om hun krachten te bundelen onder de naam The Skatalites. Hun naam en faam verspreidde zich snel in het nu onafhankelijke Jamaica (sinds '62) en ze toerden het hele eiland rond. De eigenlijke kern bestond uit 9 instrumentalisten, live en op plaat aangevuld met gastzangers als de in 1970 overleden Jackie Opel (bijgenaamd de Jamaicaanse James Brown) en één enkele zangeres: onze Doreen. Wiens echte naam Monica Johnson is, Doreen Schaffer (soms ook gespeld als Schaeffer of Shaffer) was toen één van de weinige vrouwelijke zangeressen in de door mannen gedomineerde Jamaicaanse muziekwereld. Topproducer Dodd hield van man-vrouw duetten, hij nam verschillende singles op van Jackie & Doreen of Doreen & Jackie. Met The Skatalites ging het gauw fout, de oorspronkelijke bezetting hield het na amper een jaar al voor bekeken. Een erg druk jaar weliswaar, waarin veel nummers werden opgenomen, vaak werd opgetreden en, en passant, ook nog de nog jonge Bob Marley op de sporen werd gezet. Het verhaal leek voorbij, Doreen werd moeder en huisvrouw. De ska deemsterde wat weg, rocksteady en reggae namen de vlag over. Tot het genre eind van de jaren zeventig opeens erg populair was. In '83 werd The Skatalites heropgericht, de aanleiding was het Reggae Sunsplash-festival van dat jaar. Sindsdien toeren ze de wereld rond, in '99 passeerden ze zelfs eens in onze eigen club in Eeklo. Natuurlijk was Doreen erbij. The Skatalites bestaan tot op heden, ze speelden dit jaar op 4 mei nog in Leuven. Op de slotavond van HIHP presenteren we Doreen Schaffer niet met The Skatalites, maar wel begeleid door de uitstekende Belgische The Moon Invaders. Ze namen ondertussen samen een plaat op. Dat moet dan het 4e Moon Invaders-album zijn. Het vijfde verscheen recent: een liveplaat opgenomen in de Brusselse AB. De tienkoppige The Moon Invaders behoren tot de beste Europese reggae/ska-acts, ze begeleidden in het verleden o.a. Alton Ellis, Rico Rodriguez, Pat Kelly en natuurlijk Doreen Schaffer. De dame voor wie we op 19 augustus de rode loper uitrollen.

HET HELDENPARK LIGT IN DE OOSTVELDSTRAAT IN EEKLO, OOST-VLAANDEREN. EEN ROUTEBESCHRIJVING KAN JE DOWLOADEN OP DE CONTACT-PAGINA VAN DEZE WEBSITE (RECHTS ONDERAAN).

HERBAKKERSFESTIVAL

2010-08-15

Intergalactic Lovers, Guy Swinnen, Tom Dice (Herbakkersplein), Sarah Ferri, Bruce Bherman, Tricycle, Isbells (Paterskerk), animatie (stadscentrum)

HERBAKKERSFESTIVAL

2010-08-14

Telefoenk, Charlie Jones Big Band, Wallace Vanborn, Mint, Meuris

HERBAKKERSFESTIVAL

2010-08-13

Maximum Basie, Lize Accoe

LOS REYES DEL SON (CU)

2010-08-12

Eén van (zoniet) de bekendste artiesten die ooit in N9 optraden is Francisco Repilado, beter bekend als Compay Segundo. Dat was eind '95 en de man was toen 88 (hij overleed in 2003) en nog vrij onbekend. De roem kwam pas in '97 toen hij opdook als boegbeeld van Buena Vista Social Club. Die verkochten zo maar even 8,7 miljoen exemplaren van hun cd, die opent met Segundo's nummer Chan Chan. Buena Vista Social Club is de best verkochte Cubaanse plaat aller tijden. Over de groep werd een documentaire gemaakt door Wim Wenders. Waarom deze inleiding? Dank zij Buena Vista (waarbij Ry Cooder een grote rol speelde) stond de son opeens volop in de belangstelling. Son? Jazeker de voorloper van de salsa, de muziekstijl die ontstond in het Oosten (de Oriente) van Cuba, met als grootste stad Santiago. Pas later volgde furore in Havana. Het is een bergachtig gebied, onherbergzaam maar met vruchtbare valleien. Doorgaans situeert men het begin van de son aan het eind van de jaren 1800, ten tijde van de eerste onafhankelijkheidsstrijd tegen Spanje. Op 12 augustus presenteren we een ware son-revue, met drie oudgedienden.

Onze eerste gast, de 67-jarige Rey Cabrera is geboren in de bergen rond Santiago in een muzikale familie. Van zijn vader erft hij de liefde voor de musica campesino en hij leert al op jonge leeftijd de tres bespelen. Die tres, de Cubaanse gitaar (bespannen met drie paren van twee snaren) is essentieel in en typisch voor de son. Rey heeft overduidelijk talent, ook als zanger, en het is logisch dat hij het platteland verlaat, om zijn geluk te wagen in Santiago. Daar ontmoet hij Benito Suarez en Eliades en Maria Ochoa, met wie hij eind jaren 60 Trinchera Agraria vormt. Die worden bekend in de hele Oriente, dankzij een lokaal radiostation waarop ze elke avond te horen zijn. De wegen splitsen zich. Benito Suarez wordt de vaste gitarist van Compay Segundo. Eliades Ochoa vormt zijn eigen Cuarteto Patria en belandt nadien eveneens in Buena Vista (de man met de cowboyhoed). Rey wordt lid van Vieja Trova Santiaguero, die andere oude mannenclub, en nadien Trio Oriente. Maar dan ontmoet hij Maria Ochoa, zus van Eliades, opnieuw.

Ook zij komt uit een muzikale familie, waarin zowel papa als mama zongen en de tres bespeelden. Na het vroege succes Trinchera Agraria en deelname aan tal van festivals, formeert ze in 1993 haar eigen groep Corazon de Son, waarbij Cabrero haar vaste tresero wordt. In '98 nodigt Eliades haar uit voor tournees door Venezuela en Colombië en in 2000 onderneemt de groep een wereldtournee (Zuid-Afrika, Zwitserland, Frankrijk, Duitsland, Nederland en ook België). De aanleiding hiervoor was haar cd Asi Quiero Vivir, die overal prima kritieken kreeg. Broer Eliades, als gastmuzikant, en Rey Cabrera deelden mee in de lof. Datzelfde jaar zijn Rey en Maria ook te horen op de Eliades' cd Tributo al Cuarteto Patria. Wat later vindt Cabrera zijn grote liefde in Brussel. Hij trouwt er en woont er nog steeds. Hier vormt hij zijn eigen band Rey Cabrera y sus Amigos, met andere hier belandde Cubanen. Maria is ondertussen 66, pensioengerechtigd dus, maar daar valt niks van te merken.

Een generatie ouder is Ignacia Mazacote Carillo. Geen aprilgrap is die geboren op 1 april 1927, een snelle berekening leert ons dat hij dus 83 is. Meteen is hij ook de oudste artiest die ooit optrad tijdens HIHP (niet in N9 villa, want daar stond ooit de 93-jarige bluesman Curly Miller). Hij debuteerde op zijn 19e in 1946. Dictator Batista was aan de macht, het was lang voor de Cubaanse revolutie (1959), waarbij Castro de booswicht verjoeg. Onder Batista floreerden zowel corruptie, prostitutie als toerisme. In de nachtclubs en danszalen traden vaak grote orkesten op en Mazacote kreeg de kans van zijn leven toen hij in 1950 gevraagd werd deel uit te maken van één van de bekendste sonorkesten van toen (Felix) Chappottin y sus Estrellas. De successen stapelden zich op, maar zijn toptijd beleefde hij in de jaren 60 bij de Charanga van Neno Gonzalez. Begin van de jaren zeventig keert hij terug naar Chappottin, waar hij bleef tot 1988 toen hij in pensioen ging. Zogezegd, want nog is de kous niet af. In 1999 duikt hij opeens op, zowel op plaat als live, bij Juan De Marcos Afro-Cuban All Stars (met heel wat Buena Vista-leden). Als gevolg hiervan verschenen in 2001 en 2003 onder zijn eigen naam de cd's De Profesion ... Sonero (opgenomen met het Septeto Matamaros - nog zo'n in graniet gebeitelde naam in de Cubaanse muziekgeschiedenis), gevolgd door El Figuron.

Mooi programma toch? We zorgen voor een uitstekende (minder mag niet) Cubaanse begeleidingsband. Elk doen ze een eigen set en bedoeling is dat dit leidt tot een grandioze apotheose waarin de drie samen een aantal nummers vertolken. U krijgt een mooi warmbloedig cadeau, weet u, uit één van de muzikaal rijkste landen ter wereld. Dansen mag niet alleen, het moet bijna.

HET HELDENPARK LIGT IN DE OOSTVELDSTRAAT IN EEKLO, OOST-VLAANDEREN. EEN ROUTEBESCHRIJVING KAN JE DOWLOADEN OP DE CONTACT-PAGINA VAN DEZE WEBSITE (RECHTS ONDERAAN).

STAFF DES LEADERS (CD/BE)

2010-08-05

Congo viert in 2010 de vijftigste verjaardag van zijn onafhankelijkheid. Daarmee vertellen we geen nieuws, dat kwam al volop in de aandacht. We hebben die aanleiding niet nodig om Congolese muziek aan bod te laten komen tijdens HIHP. Trouwe bezoekers kennen onze voorliefde voor Afrikaanse muziek in het algemeen en Congolese in het bijzonder. In heel Afrika weten ze wat feesten is, maar hoe dichter bij de evenaar hoe meer en meer broeierig die worden. De evenaar doorkruist Congo, dat zegt genoeg. Dichter bij huis, in de Brusselse Matongewijk, huist Staff Des Leaders. Die zijn stilaan dé nieuwe topband van de jonge generatie. Een grote bende, waarbij tot 14 muzikanten op het podium staan, die sinds 1999 actief is. Het gaat gestaag vooruit. Een eerste cd verscheen in 2002. In 2004 werden ze door Télé Bruxelles verkozen tot beste Congolese band in België. Een groot publiek kon hen in 2005 aan het werk zien als voorprogramma bij topband Zaiko Langa Langa. En dan volgde een echte triomf voor een thuispubliek op Couleur Café/Brussel in 2008. De tamtam deed zijn werk en in 2009 volgden de eerste Nederlandse festivals en diverse Belgische. Ze komen naar HIHP met een nieuwe cd J'ai Mon Copain in hun valies, waarop hun wilde mix van soukous, Congolese rumba en afrobeat te horen is. In een Congospecial van De Standaard was het volgende te lezen: "De opvolging lijkt verzekerd. Met het jonge Staff Des Leaders heeft de Brusselse Matongewijk eindelijk zijn eigen huisorkest, een waardige vertegenwoordiger van de nieuwe soukous. Couleur Café, Antilliaanse Feesten, Afro-Carribean Festival, Sfinks, Gentse Feesten: Staff Des Leaders heeft de afgelopen jaren een stevige livereputatie opgebouwd en het buitenland lonkt. De opbrengst van de concerten gaat deels naar de straatkinderen in Kinshasa. Matonge helpt Matonge".

HET HELDENPARK LIGT IN DE OOSTVELDSTRAAT IN EEKLO, OOST-VLAANDEREN. EEN ROUTEBESCHRIJVING KAN JE DOWLOADEN OP DE CONTACT-PAGINA VAN DEZE WEBSITE (RECHTS ONDERAAN).

BALOJI (CD/BE)

2010-08-05

Baloji zal nadien nog zijn uiterste best mogen doen, maar we hebben er alle vertrouwen in dat ook hij en zijn straffe groep zullen aanslaan. 2010 is trouwens een wonderlijk jaar voor Baloji. Zijn strafste stoot was dat je zijn nieuwe cd Kinshasa Succursale begin dit jaar zomaar gratis kreeg bij zowel Knack als de Franstalige tegenhanger Le Vif/L'Express. Met dank aan enige sponsors. Kinshasa Succursale is zijn tweede solo-cd, opvolger van Hotel Impala ('07) en volledig in Congo opgenomen. Hij kreeg daarvoor assistentie van topmuzikanten uit groepen als Zaiko Langa Langa, La Corale de la Grâce en Konono N°1. In amper een week was de klus geklaard. Het was voor de 32-jarige Baloji een terugkeer naar het land dat hij op zijn vierde verliet. Piepjong maakte hij, toen nog als MC Balo, begin van de jaren negentig, al deel uit van de Luikse hiphopband H-Posse. Hieruit ontstond Starflam, die in '98 debuteerden met een eerste cd. Er volgden er nog 2 (in '01 en '03) en Starflam bouwde zich een reputatie op als 'beste Belgische hiphopgroep aller tijden'. Wie hen ooit aan het werk zag, weet dat we niet liegen. Tot Baloji in 2004 onder eigen naam ging opereren. Zijn eerste cd liet al Afrikaanse invloeden horen, maar was toch nog voornamelijk hiphop. Maar nu heeft Congo hem in zijn greep. Dat blijkt ook uit zijn kritische teksten, waarin hij de problemen aldaar onomwonden bezingt (en die zijn van een iets andere orde dan bv. B-H-V). Muzikaal maakt hij een mengeling van soukous, Congolese rumba, Nigeriaanse funk, maar ook reggae en een beetje ska. Baloji is doordrongen van een urbane cultuur, invloeden door mekaar 'klutsen' hoort daarbij. Wie zijn MySpace bekijkt, ziet een drukke zomerkalender. En mocht u op 5 augustus denken: "die gitarist heb ik nog gezien", dan kunnen we u vertellen dat dit kan kloppen. Het is maître Dizzy Mandjeku, de vroegere Franco-begeleider, die vorig jaar met zijn Odemba OK Jazz All Stars in het Heldenpark schitterde. Baloji weet zijn mannetjes wel te kiezen!

HET HELDENPARK LIGT IN DE OOSTVELDSTRAAT IN EEKLO, OOST-VLAANDEREN. EEN ROUTEBESCHRIJVING KAN JE DOWLOADEN OP DE CONTACT-PAGINA VAN DEZE WEBSITE (RECHTS ONDERAAN).

SMOKESTACK LIGHTNIN' (DE)

2010-07-29

Doorgaans brengen we tijdens HIHP wat men zou kunnen omschrijven als 'dansbare wereldmuziek'. Maar we zijn niet streng in de leer en durven al eens afwijken. Op deze eerste avond van de editie 2010 bv. doen we dat met twee groepen die opereren in het rootsrockgenre. Of is het doorgaans uptempo americana? Of alt. country of zelfs no-country? Of hillbilly of rockabilly? Feit is dat zowel de Duitse Smokestack Lightnin' als de Belgische The Seatsniffers hun hart verloren hebben in het Amerika van enige decennia geleden. Beide groepen zijn mekaar waard en zelfs goede vrienden. Getuige hiervan hun gezamelijke cd Roadmasters, waarop zes nummers te horen zijn van Smokestack Lightnin' en zeven van The Seatsniffers. Beide groepen zijn meermaals uitgetest op het N9-podium. Ze overtuigden telkens, we presenteren hen 'met garantie'.

Smokestack Ligthnin' passeerden ondertussen 2x in Eeklo, de laatste keer was pas in april jl. Onmiddellijk na dit opnieuw steengoede concert nodigden we hen uit voor HIHP, een ruim publiek moet deze band uit Nuremberg nu ook maar eens leren kennen. Want laat ons wel wezen: in 'het milieu' geniet Smokestack Lightnin' een uitstekende reputatie, maar daarbuiten is dat (behalve in Duitsland) wel wat minder. Onbekend maakt onbemind, zegt men, welnu na deze avond behoort ook u tot de fans. Pas op, ze zijn al een tijdje bezig. De groep, die zijn naam vond in een song van Howlin' Wolf, heeft, naast hogergenoemde Roadmasters, nog vier albums op zijn naam. Sympathiek brengen ze die zowel op cd als op vinyl uit. Ze toerden ondertussen 2x door de States en een nummer van hen (een cover van Tom Waits' Walk Away) haalde zelfs de soundtrack van de Hollywoodfilm The Big Empty. Ze treden erg vaak op, vooral in het grote Duitsland, maar alleen al dit jaar ook in Nederland, België, Zwitserland, Engeland en Spanje. Let op hun ene gitarist, die ook de mandoline durft boven te halen en af en toe achter de piano gaat zitten, én op de andere, met zijn machtig twanggeluid. Dit haal je niet uit moderne versterkers, enkel oud vintage materiaal is hiertoe in staat. De zanger met charisma bespeelt tegelijkertijd de staande bas en de drummer houdt het boeltje mooi strak samen. De set is gevarieerd, met een mooie afwisseling van trage en snelle nummers.

HET HELDENPARK LIGT IN DE OOSTVELDSTRAAT IN EEKLO, OOST-VLAANDEREN. EEN ROUTEBESCHRIJVING KAN JE DOWLOADEN OP DE CONTACT-PAGINA VAN DEZE WEBSITE (RECHTS ONDERAAN).

THE SEATSNIFFERS (BE)

2010-07-29

De bezetting van The Seatsniffers is quasi identitiek, behalve dat er slechts één gitarist is en dat een piano ontbreekt, die vervangen wordt door sax. Onze maatjes uit Antwerpen stonden al vier keer op ons clubpodium (altijd een goed teken). De aanleiding voor deze vijfde keer is hun 15-jarig bestaan, dat ze in 2010 vieren. Als Belgische rootsrockers zijn ze onovertroffen. Daarover bestaat ook in het buitenland grote unanimiteit. Ze toerden in zowat heel West-Europa, Engeland incluis, en zijn verbazingwekkend populair in Scandinavië. The Seatsniffers brachten, sinds hun debuutplaat in '97, nog eens vijf cd's uit (Roadmasters niet inbegrepen). Een weetje over hun live-cd Flavor Savor uit 2003: die is deels opgenomen in de Eeklose N9 villa. De groep is er terecht fier op dat ze een aantal van hun Amerikaanse helden op tournee mochten begeleiden. We vermelden Jason Ringenberg (zie Jason & The Scorchers), de wilde blues- & soulman Barrence Whitfield én niemand minder dan Wanda Jackson. Over die laatste: het was Elvis himself die haar halverwege de jaren vijftig aanraadde over te schakelen van gospel naar rock'n roll. Ze wordt beschouwd als allereerste rockabilly zangeres en werd vorig jaar opgenomen in de Rock'n Roll Hall of Fame, waarin ze prijkt tussen de allergrootsten. En die laat zich in Europa begeleiden door Belgen? Natuurlijk, 't zijn The Seatsniffers, die deze gewichtige taak met verve en ogenschijnlijk gemak vervullen. Wat een eer!

HET HELDENPARK LIGT IN DE OOSTVELDSTRAAT IN EEKLO, OOST-VLAANDEREN. EEN ROUTEBESCHRIJVING KAN JE DOWLOADEN OP DE CONTACT-PAGINA VAN DEZE WEBSITE (RECHTS ONDERAAN).

Big Swingband (NL/BE)

2010-06-11

Af en toe houden we van een uitdaging. Zo is het nog de vraag hoe we de 18 muzikanten van de Big Swingband op ons podium krijgen en hoe we ze mooi kunnen versterken. Maar 't zal lukken, vrees niet te erg. Deze Big Swingband bestaat uit zowel professionele als amateurmuzikanten uit Zeeuws- en Oost-Vlaanderen, de Nederlanders en Belgen komen er goed in overeen. De bende, die repeteert in grensdorp Sas Van Gent, bestaat 28 jaar en is ondertussen al aan zijn derde dirigent toe. Nu leidt de 64 jarige Jacky Eddyn de troep. Jacky heeft een verleden in zowel de bigband als het jazzorkest van (toen nog) de BRT. Er zijn er niet veel die zonder liegen kunnen zeggen dat ze Jaco Pastorius, Slide Hampton, Art Farmer en/of Clark Terry begeleidden. Jacky wel. En wie duikt er in '75 opeens op op Who Cares, de eerste lp van Tjens Couter (de rechtstreekse voorloper van TC Matic)? Alweer hij. Soit. Bigbands doen denken aan Glenn Miller, Count Basie of Duke Ellington. Juist, maar het repertoire van Big Swingband omvat tegenwoordig ook nummers van Van Morrison, Herbie Hancock, Joe Sample en Jorge Ben. De groep vroeg of ze ook eens bij ons terecht konden en we stellen onze accomodatie graag ter beschikking. Temeer daar er op hoog niveau wordt gemusiceerd en ze zodoende de clubkas kunnen spijzen. Niet onbelangrijk!

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 5 euro

- Tickets zijn te koop aan de ingang of bar tijdens activiteiten, dit zowel in N9 villa als in N9 fabriek. N9 villa en N9 fabriek zijn enkel open tijdens activiteiten. Voor N9 villa komt dit neer op de concertavonden, N9 fabriek is ook geopend tijdens cursusavonden (op woens-, donder- en vrijdagavond, behalve tijdens schoolvakanties) van 19 tot 24 uur. Tickets zijn ook beschikbaar bij platenwinkel Vynilla, St. Kwintensberg 38, 9000 Gent (open van 11 tot 18 uur, gesloten op zondag).

- Reserveringen kunnen tenslotte ook telefonisch op 09 377 93 94 of via info@n9.be . De deuren openen steeds 1 uur voor aanvang van de activiteit. Telefonische reserveringen worden aangehouden tot 15 minuten voor aanvang. Indien dan niet opgehaald kunnen de kaarten worden doorverkocht.

C.W. Stoneking And His Primitive Horn Orchestra

2010-05-29

Het moet al zijn opgevallen dat er in N9 soms artiesten optreden waar een hoekje af is. In het geval van de lichtelijk fantastische Christopher William Stoneking mogen we gerust spreken van een hoek. Deze Australiër bracht ondertussen twee met prijzen overladen cd's uit, King Hokum ('06) (*) en Jungle Blues ('08), waarop hij zich laat kennen als een eerste klas vertolker van vooroorlogse jazz, (southern gothic voodoo jungle) blues, hillbilly en calypso. Okee, denkt u, dat kennen we ondertussen wel. Toch niet helemaal, zeggen wij, want hoewel Stoneking zelf een National Resophonic gitaar en een tenor banjo bespeelt, laat hij zich (origineel!) voornamelijk begeleiden door blazers (tuba, trombone en cornet). Er komen ook nog drums en af en toe een staande bas aan te pas and that's it. Er zit wat ruis op, waarmee we bedoelen dat het klinkt alsof het echt in de jaren 20 en 30 is opgenomen, rechtstreeks op wax. Zijn shows, een mengeling van vaudeville en exotica, zijn spraakmakend. In zoverre zelfs dat hij in zijn thuisland nu doorgaans speelt voor uitverkochte zalen. En die zitten al lang niet meer vol met enkel (vroege) blues- of jazzfanaten, maar ook met gewone Pieren en Pollen, die het fenomeen in levende lijve willen zien (en zo kennis maken met muziek die ze soms nooit eerder hoorden). Het beest bijt nog net niet, maar is wel uitermate grappig. Bekijk de YouTube-clip van Jungle Blues en u weet al één en ander. Seasick Steve kent hem ook en maakt reclame: "je moet CW Stoneking echt eens checken, deze jongen is verdwaald in de jaren 20 en 30. Ik maak geen grapje, hij is echt verdwaald ...".

(*) Op Wikipedia is een lang en goed gedocumenteerd artikel te vinden over hokum. Kort samengevat: hokum staat voor (muzikale) humor, vaak met seksueel getinte teksten. Het genre kent een lange traditie en is een pak ouder dan ragtime, jazz, blues of hillbilly. Hokum staat voor totaalspektakel, waarbij humoristische monologen en dialogen, dans en muziek mekaar afwisselen. Hokum past helemaal in de Minstreltraditie, die in New York ontstond in de jaren 1830. Er waren zowel blanke (zwartgeschilderde) als zwarte Minstrelshows, maar er ontstonden ook gemengde groepen. De goegemeente vond al dat hokumgedoe maar vulgair, de anderen lachten zich een kriek.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 9/12 euro

TOONMOMENT ZANG

2010-05-20

De deelnemers van de cursus zang waren ambitieus en werkten een heel seizoen samen met leraar Rik Debonne aan een voorstelling. Die zal plaatsvinden op donderdagavond 20 mei in N9 villa (20 u. - 5 euro). De voorbereidingen zijn nog volop bezig, maar we durven nu al beweren dat het avondvullende resultaat uw verwachtingen zal overtreffen. Ze brengen een gevarieerd repertoire, met nummers die solo, in kleine groepjes of met de hele bende (ze zijn met twintig + drie begeleidende muzikanten) worden gezongen. Er zijn werkelijke talenten bij, kom ze ontdekken.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 5 euro

- Tickets zijn te koop in N9 Villa (op donderdagavond tijdens de cursus zang) en in N9 Fabriek (op weekdagen van 9-12 en 14-18u).

Story Slam

2010-05-14

Geen cursus, maar het lijkt er (van ver) wat op, is een Story Slam experiment, dat we organiseren op vrijdagavond 14 mei. In geval van voldoende belangstelling volgen er nog twee avonden op 21 en 28 mei. What's Story Slam? Dat leggen we net uit op 14 mei. We verklappen wel al dat het komt overgewaaid uit New York. In de USA is het inmiddels een werkelijk populair fenomeen geworden. Ondertussen worden er ook al volop Story Slam avonden georganiseerd in Engeland en Nederland. En nu willen we Story Slam graag eens uitproberen in België. Uiteraard heeft het te maken met het vertellen van verhalen, maar er zijn wel spelregels, waaraan men zich moet houden. We zijn op zoek naar vertellers, juryleden én publiek. Interesse? Geef ons een seintje (info@n9.be of 09 377 93 94). Iedereen kan deelnemen, de toegang is gratis.

John Brown's Body (US)

2010-05-12

In Amerika is de 8 koppige John Brown's Body een begrip in reggaekringen. Ze timmeren al lang aan de weg (sinds '95), zijn zowat continu op de baan en spelen er voor uitverkochte zalen. Vorig jaar tourden ze voor het eerst in Nieuw Zeeland en Engeland (samen met labelgenoten Easy Star All Stars) en nu komen ze eindelijk naar het Europese vasteland. Ze begonnen als rootsband, maar geleidelijk slopen er andere genres tussen (dub, hiphop, funk, drum & bass ...). Qua invloeden verwijst zanger/componist Elliot Martin ongebruikelijk veeleer naar Engeland dan naar Jamaica. "De Engelse reggae van de jaren '70 en begin '80 was de meest progressieve. Steel Pulse, Misty in Roots, Dennis Bovell en Linton Kwesi Johnson 'were doing groundbreaking stuff'. Ik wil in die lijn verdergaan, reggae kan ook andere vormen aannemen. Ik bedoel: ik zie onze muziek als progressieve reggae". De groep heeft nu zes cd's uit, waarbij de laatste Amplify ('08) het best scoorde (nr. 1 in Billboards Reggae Chart (!) en iTunes Top 10 Reggae Records selection of 2008). Of moeten we spreken van de voorlaatste? Want vorig jaar verscheen ook Re-Amplify (eveneens goed voor de Billboard Reggae Chart Top 10). Dit is een door externe producers geremixte versie van Amplify. De Canadese studiotovenaar Dubmatix was er één van en zijn versie van hun song The Gold beviel JBB zo goed dat ze het nummer nu live zo spelen. In hun 15-jarig bestaan was 2005 een goed jaar met de release van Pressure Point, hun beste cd tot dan. 2006 daarentegen was een rampjaar, met de dood van hun bassist en daaropvolgend het vertrek van hun oorspronkelijke zanger en blazerssectie. JBB hing aan een zijden draadje, maar er werd doorgezet. Er kwamen nieuwe muzikanten bij en uiteindelijk viel alles opnieuw in zijn plooi. Meer zelfs, het succes bleef maar groeien, tot op heden. Nu is succes niet noodzakelijk een synoniem van kwaliteit. Mocht u als rechtgeaarde reggaefan nog twijfelen dan hebben we een extra troef om u over de streep te trekken: het nummer Speak Of The Devil. Gemakkelijk gratis te vinden op het internet, afkomstig van Amplify en met machtige vocals van gastzanger Vaughn Benjamin (Midnite). 't Is op een woensdag, voor een feestdag. U kunt uitslapen 's anderendaags, zo lang u wilt.

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 10/13 euro

Les Mecs Du Nord (BE)

2010-05-07

Les Mecs du Nord hebben nog geen cd uit en staan toch al in N9. Dat is uitzonderlijk, dat gebeurt bijna nooit. Nu is die cd wel in voorbereiding, hij komt er aan in het najaar. Maar we konden zo lang niet wachten, want deze vier jongens en één meisje hebben ons weten te overtuigen van hun kunnen. Enkel op basis van zes liedjes en een paar clips die te vinden zijn op hun website. 't Is allemaal niet spectaculair wat ze brengen, maar 't is erg innemend en je raakt ervan binnen de kortste keren in een goed humeur. Ze doen het zichtbaar met veel plezier en vakkundig op uitsluitend akoestische instrumenten als ukelele, accordeon, klarinet, banjo, Spaanse gitaar, contrabas, cello, saz, viool en autoharp (= een op de citer gelijkend snaarinstrument waarbij de snaren bevestigd zijn aan dempers, die wanneer ze worden ingedrukt alle snaren dempen, behalve deze die een gewenst akkoord vormen. Op Wikipedia valt ook nog te lezen dat het niet moeilijk is om het instrument te leren bespelen! Tot zover dit informatief intermezzo, dat kan leiden tot een rush op de autoharpen). Yannick Van Loo, bijgenaamde Jaynickel, is de componist en tekstschrijver van het gezelschap. Hij zingt ook, zowel in het Frans als het Engels, en hij is de bruinste van de bende. Hoezo? Wel zo: het olijke Australische ukeleleduo Bosko & Honey gaat jaarlijks op tournee en ze hebben daar graag een gast bij. Daarom organiseren ze hun Join the Safari-wedstrijd waaraan elke ukelelespeler kan deelnemen. Je stuurt een videofilmpje in en je maakt kans. So did Jaynickel, hij componeerde speciaal voor de gelegenheid The Mighty Ukelele Song. 60 deelnemers uit 15 landen waagden hun kans, maar Jaynickel overtroefde hen allemaal. Zo toerde hij in februari en begin maart door Down Under, waarbij hij o.a. ook optrad op het Melbourne Ukelele Festival. En niet alleen dat, ook in Tasmanië werd opgetreden (eiland - en staat, die deel uitmaakt van het Australische Gemenebest - dat zich bevindt op 240 km van het Australische vasteland. Een tweede informatief intermezzo, u leert veel bij vandaag). Enfin, Jaynickel is terug thuis, een mooie ervaring rijker. U wilt uw muziek in een vakje? 't Is moeilijk in dit geval. Zelf spreken ze van invloeden uit het Franse chanson (Brassens, Trenet, Bourvil, Gainsbourg), gemengd met (western) swing, gipsy, folk en Tom Waits (als genre apart). Of het hoeft niet in een hokje, want hokjes kunnen u geen barst schelen, want u zit in een klein dipje? Geen betere remedie dan (tromgeroffel) ... Les Mecs du Nord!

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 7/10 euro

Luz De Luna (BE)

2010-04-30

Oud en bijna versleten herinneren we ons nog de tijd dat je aan muziekacademies en conservatoria enkel klassieke muziek kon studeren. De eerste jazzopleiding kwam er pas in '82, toen je in Antwerpen terecht kon in de nog steeds bestaande Jazz Studio, een privé initiatief. Een goede opleiding alleszins, maar je betaalt er wel 2.700 euro/jaar voor. In '86 volgde het Brusselse (Franstalig) Conservatorium en sindsdien is het aanbod sterk vergroot en kwamen er ook pop/rock opleidingen. Sommigen staan kritisch staan t.o.v. zo'n academische scholing (die zou leiden tot braafheid, wat soms waar is). Maar we durven toch stellen dat het niveau van heel wat van die muzikanten nu stukken hoger ligt dan vroeger én dat de werkelijk getalenteerden wel degelijk hun eigen geluid vonden. Enter Luz De Luna, een trio bestaande uit de gitaristen Chris Ruebens en Peter Verhelst en percussionist Yves Peeters. Ze leerden mekaar kennen tijdens hun studies aan het Leuvense Lemmensinstituut. Deze dertigers zijn al een tijd afgestudeerd en doceren nu zelf, maar ze verloren mekaar niet uit het oog. Het Luz De Luna-avontuur begon in '99, toen de klassiek geschoolde Ruebens en jazzman Verhelst ontdekten dat ze een passie voor wereldmuziek deelden. Aanvankelijk brachten ze enkel nummers van anderen (Paco De Lucia, Astor Piazolla, Anouar Brahem...), maar al gauw kwamen er ook eigen composities. Peeters vervoegde het duo in 2001 en kleurt sindsdien het snarenwerk met zijn percussie subtiel bij. Verhelst ontpopte zich ondertussen tot multi-instrumentalist. Behalve gitaar speelt hij nu ook oud, saz en pipa. Tijdens de zomer van vorig jaar namen ze een eerste cd op, die nu tijdens een korte tournee wordt voorgesteld. Let wel: Luz De Luna concerten zijn schaars geworden. Daar is maar één reden voor, nl. de verhuis van Chris Ruebens naar Vilnius, de Litouwse hoofdstad. Sinds september 2008 is hij er lid van het Baltic Guitar Quartet, met wie hij de cd Dancing With Guitar opnam en internationaal tourde in Litouwen zelf, België, Duitsland, Oostenrijk, Rusland en Macedonië. Datzelfde Baltic Guitar Quartet nodigde Luz De Luna in oktober van vorig jaar uit voor concerten tijdens het Baltic Guitar Festival in Vilnius en in de National Filharmonic in Kaunas, de tweede stad van Litouwen. Ruebens vond er zijn draai en geeft er ook gitaarles aan de Vilnius International School en de Saltinelio Private School, eveneens in Vilnius. Luz De Luna brengt een uitgebalanceerde mix van wereldmuziek, jazz en klassieke muziek, aanstekelijk gebracht en steevast van een hoog niveau. Delicatessen voor fijnproevers!

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 7/10 euro

Stacey Earle & Mark Stuart (US)

2010-04-24

Stacey Earle, die u kunt kennen als zus van haar zes jaar oudere beroemde broer Steve, 'the hardcore troubadour', en echtgenoot Mark Stuart komen voor een laatste keer naar Europa als duo. Niet dat het niet meer botert tussen de twee, integendeel, maar ze gaan nu elk resoluut voor een eigen solocarrière. Stacey is ondertussen 49, haar twee zonen zijn volwassen en we hebben zo'n licht vermoeden dat ze het iets kalmer wil gaan doen. Want het echtpaar heeft in pakweg 19 jaar een gigantisch aantal shows achter de rug. Ze traden op in alle mogelijke omstandigheden en dat tot 170 keer per jaar. In Amerika reizen ze rond in een Chevy Suburban uit '99, die hen nooit in de steek liet en eind vorig jaar een tellerstand had van 434.111. Geen kilometers, maar wel mijlen (ter informatie: 1 mi = 1609,344 m). Stacey en Mark leerden elkaar kennen in '91 en trouwden in '92. Ze maakten in de jaren '90 beiden deel uit van The Dukes, Steve Earle's begeleidingsband. Een tumultueuze periode, waarin Steve nog niet was afgekickt. Daarnaast werkte Mark (niet te verwarren met die andere Mark Stuarts, een christian rock muzikant en die van The Bastard Sons (vroeger Of Johnny Cash)) met interessante figuren als Steve Forbert en wijlen Freddy Fender. Stacey en Mark richtten hun eigen Gearle Records op, waar ze, naast vier duo-albums, elk ook twee solo-cd's op uitbrachten. Mogen we hen stilaan Americana-veteranen noemen? We denken het. Het gaat er tijdens hun optredens gezellig aan toe en natuurlijk wordt er op hoog niveau gemusiceerd, waarbij Mark gerust een gitaarvirtuoos met geheel eigen stijl mag worden genoemd. Mis de kans niet om hen nog eens samen aan het werk te zien, het is wellicht de laatste keer.

Als voorprogramma presenteren we Songs Of Sirenes, die we leerden kennen tijdens de halve finale van de Dranouterrally op 19 februari jl. Sirene van dienst is de charmante Barbara Vlaeminck, een jonge Gentse singer/songwriter, die zichzelf begeleidt op gitaar. Ze heeft een mooie stem en schrijft ingetogen liedjes, die je zo inpakken. Moeiteloos en naar we vermoeden met ruime voorsprong won ze die avond de publieksprijs.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 9/12 euro

Louisiana Red (US)

2010-04-23

Als je de kans krijgt om één van de laatste groten van de klassieke blues in huis te halen, dan moet je die vooral niet laten liggen. Iverson Minter, beter bekend als Louisiana Red, leerde de stiel nog van de godfathers en zijn palmares met meer dan 50 albums, doen weinigen hem na. Op zijn 78e is hij getrouwd met een Ghanese en elk jaar gaan ze een paar maanden op bezoek bij haar familie. De rest van de tijd verblijft hij in Hannover/Duitsland, dat al sinds 1981. Van daaruit vertrekt hij nog zeer regelmatig op tournee, de laatste jaren voornamelijk in Europa. Nu gaat het goed met hem, maar de man heeft een bewogen leven achter zich. Zijn moeder stierf toen hij amper een week oud was. Zijn vader werd in 1941 vermoord door de Ku Klux Klan. Zijn eerste single nam hij op in '49 voor Chess, waarna hij in de bands van eerst Muddy Waters en nadien John Lee Hooker terecht kon. Godfathers indeed (als andere inspiratiebronnen vermeldt Iverson o.a. ook Jimmy Reed en Elmore James). Tussendoor belandde hij in de Koreaanse oorlog en pas nadien werd hij Louisiana Red. Zijn eerste succes behaalde hij in '63 met de song Red's Dream (over de Cubacrisis), uitgebracht op Roulette en afkomstig van zijn eerste lp Lowdown Back Porch Blues. Er werden een miljoen exemplaren van verkocht, maar alle opbrengsten verdwenen in de zakken van Roulette-baas en notoire gangster Morris Levy. Nog datzelfde jaar verscheen een tweede plaat, maar dan duurde het tot 1970 voor hij met nr. 3 op de proppen kwam. Ondertussen speelde hij ook een tijd in Jimmy Reed's band, met één van zijn idolen dus. Dan komt er toch wel schot in de zaak en voor zijn 4e en 5e lp kon hij terecht bij het grote Atlantic-label. Ook dat avontuur duurde niet lang (alle latere platen verschenen bij kleine, meestal Europese labels) en ongeluk boven ongeluk stierf zijn eerste vrouw in '72 aan kanker. Alweer een slag die kon tellen. Wat later (in '75) kwam hij een eerste keer naar Europa voor een concert tijdens het Montreuxfestival, waar hij grote indruk maakte. Het jaar nadien kon hij in Frankrijk en Duitsland terecht. Nog een jaar later stond hij opnieuw in Duitsland en ook in Engeland, waarna hij naar Japan vertrok. Enfin, de rest is geschiedenis, het was duidelijk dat zijn geluk niet in de US lag, maar daarbuiten. Desondanks ontving hij in '83 in de US een WC Handy Award als 'best traditional blues artist' en toen hij in '97 en '98 op comeback tournee ging in de States was het succes wel groot. Vermelden we nog de opmerkelijke samenwerking (in '94) met de Griekse bouzoukispeler Stelios Vamvakaris voor de fusieplaat met de zeer duidelijke titel Blues Meets Rembetika. Op Louisiana Red's website staat het volgende te lezen: "he has played with just about every major bluesman you can name". We vermeldden al Waters, Hooker en Reed. Wie nog? De Kings (BB en Albert)? Champion Jack Dupree? Roosevelt Sykes? Brownie McGhee? Allemaal waar en we kunnen nog wel even doorgaan.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 10/13 euro

Smokestack Lightnin' (DE)

2010-04-09

Twee groepen die samen een cd uitbrengen? Het gebeurt, maar zelden. Een voorbeeld is de cd Roadmasters, waarop The Seatsniffers zeven nummers brengen en de Duitse Smokestack Lightnin' ook nog eens zes. The Seatsniffers stonden al herhaaldelijk op ons podium, maar ook Smokestack Lightnin' was (in '06) al eens te gast. Dat ze nu mogen terugkeren is omdat ze toen zéér overtuigend waren. We schaften een cd aan (ze hebben er ondertussen drie) en plaatsten een aantal nummers op de N9 iPod. Toen die in het café te horen waren, gebeurde het regelmatig dat gasten ons vroegen wie die Amerikanen waren. Niks Amerikanen, Duitsers zijn het, uit Nuremberg. Maar hun rootsmuziek, een mengeling van country, hillbilly en rockabilly, klinkt zo authentiek, dat de verwarring begrijpelijk is. Zeer uitzonderlijk toerde deze groep al twee maal succesvol in de States en een nummer van hen (een cover van Tom Waits' Walk Away) haalde zelfs de soundtrack van Hollywoodfilm The Big Empty. Smokestack Lightnin' komt nu voor drie concerten terug naar België. We lieten de kans niet schieten, we zouden wel gek zijn. En we hebben nog iets extra: Viper Rosa, jonge gasten uit het Gentse. Hun cd zou net officieel uit moeten zijn. We ontvingen een promo en vielen stijl achterover. Jazeker, je hoort invloeden (Calexico bv.), maar zanger/multi-instrumentalist Koen Gallet en de zijnen klinken helemaal niet als epigonen. Het rockt, maar is lekker gevarieerd en overduidelijk ook Amerikaans geïnspireerd. De spanning stijgt in een spookachtige cowboystad, een coyote huilt in de verte ...

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 9/12 euro

New York Ska-Jazz Ensemble (US)

2010-04-02

Elk jaar passeert NYSJE wel een paar keer in België, dat is al een tijdje zo. Een primeur hebben we deze keer dus niet in huis, maar desalniettemin lukt het nu voor het eerst om hen (die al lang op onze verlanglijst staan) naar Eeklo te krijgen. En Eeklo zal het geweten hebben (althans zijn best geïnformeerde burgers/muziekliefhebbers). Nu staan er, in een lange reeks van Europese concerten, opnieuw drie Belgische shows gepland, mooi verdeeld over het land (ook nog in Luik en de Brusselse Botanique). Wat is het geheim van NYSJE, wat onderscheidt hen van de doorsnee ska- of jazzband? Ten eerste: dat er maar weinig groepen zijn die beide genres zo vlot combineren en er bovenop ook nog wat reggae-, rocksteady- en dancehallelementen aan toevoegen. Ten tweede: hun lange staat van dienst. Toen het zestal in 1994 startte was er sprake van een 'supergroep'. De leden hadden hun sporen toen al verdiend bij andere topgroepen als The Toasters, The Scofflaws en The Skatalites. Ten derde: hun werklust. Als ze niet op tournee zijn (in de USA, Europa, maar ook Zuid-Amerika), zitten ze in de studio (er zijn ondertussen vijf cd's). Gevolg van dat veelvuldig touren en quasi dagelijks optreden is natuurlijk dat NYSJE een heel hechte en perfect op mekaar ingespeelde 'machine' is geworden. Ten vierde: hun goede smaak. Hun sound is authentiek, ze spelen geen huppeldepupfunpunkska (waar wij het schijt van krijgen), maar durven ook mellow gaan. Waarbij frontman Freddy 'Rocksteady' Reiter zijn sax wisselt voor een dwarsfluit, waarop hij dan gaat soleren van jewelste. Ten vijfde: hun spelplezier. De shows zijn energiek en er wordt vol overtuiging gemusiceerd. Is dit de beste Amerikaanse skaband? Domme vraag, want muziek is geen competitie en we zagen vorig jaar ook nog hun prima stadsgenoten The Slackers aan het werk in onze eigen club. Het woord 'ensemble' in hun naam klinkt 'serieus'. Dat klopt ook, ze nemen hun muziek ernstig. En waarom zou dat niet kunnen voor uitgesproken feestmuziek?

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 10/13 euro

Armand (NL)

2010-03-26

Wie we daar hebben! Armand, de man die ooit model stond voor Koos Koets, een typetje van Kees van Kooten. Je mag hem gerust een oude hippie noemen, daar maalt hij op zijn 63e niet om. Hij bracht zijn eerste (geflopte) single En Nou Ik al uit in 1965. Een jaar later volgde Eén Van Hen Ben Ik, dat Radio Veronica's tipparade haalde. Tot, in de zomer van '67, een slimme bij de piratenzender de b-kant van dat nummer draaide, wat direct aansloeg. Ben Ik Te Min haalde een vijfde plaats in de Nederlandse Top 40. Het nummer wordt nu beschouwd als een klassieker en protestzanger Armand verdiende er zijn bijnaam 'de Nederlandse Bob Dylan' mee. Ook opvolger Blommenkinders haalde een 19e plaats in die Top 40. Daarna volgden geen hits meer, wat helemaal niet betekende dat Armand's productie stopte. Nu, zoveel jaar later, telt zijn discografie 11 albums, een DVD en een pak singles. Zijn laatste indrukwekkende krachttoer is een zgn. tripelpee Mooie Woorden uit 2007, een driedubbele vinyl-lp met daarop 26 nieuwe liedjes. De plaat is slechts geperst op 1000 exemplaren en is enkel te koop tijdens optredens. Zoals hij dat ondertussen gewend is, werd aan Mooie Woorden weinig aandacht besteed door de radiostations. Onterecht, vindt Oor, waarin we het volgende lezen: "Wie de moeite neemt zich in zijn liedjes te verdiepen vindt een uitermate geestige man met een eigen kijk op de dingen en een verrassend groot muzikaal vakmanschap". Zijn ideeën zijn sinds de sixties amper veranderd, Armand blijft de hippie-ideologie trouw. Wat wel veranderde is zijn kijk op drugs. Eind jaren zestig was hij zwaar verslaafd aan harddrugs en nu waarschuwt hij de jeugd af te blijven van de cocaïne. Maar een liefst met hasj gevulde joint op tijd en stond, slaat hij zeker niet af. Getuige daarvan zijn songs als Heilige Hasjies en Pijpje Puur. Maar bovenal eert hij het hoogste goed dat er is: de vrijheid. Niemand zal hem beletten zijn gedacht te zeggen. Had u iets anders verwacht van een authentieke protestzanger?

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 10/13 euro

The Smoky Midnight Gang (BE)

2010-03-20

Bijna vlak na mekaar presenteren drie bands hun nieuwe cd in N9 en elk van hen bestaat (deels) uit Meetjeslandse muzikanten. Na Lize Accoe en Those Metals Boys is nu The Smoky Midnight Gang aan de beurt, met in hun bagage hun splinternieuwe (vierde) cd Loaded. Een mooie reden om hen voor een derde keer op ons podium te plaatsen. De vorige keren was dat tijdens een zgn. Retro Swing Night, in '05 en '06. Via Radio Modern is dit concept nu goed bekend, maar ook deze avonden sloegen goed aan en er werd naar hartelust gedanst. Radio Modern startte in '06, we hadden de ervoor rijpe tijdsgeest dus goed ingeschat. The Smoky Midnight Gang is al veel langer bezig met deze nu weer hippe muziek, van enig opportunisme is geen sprake. The Gang startte al in '94 en putte ogenblikkelijk uit de juiste bronnen: de dansbare rhythm & blues van net na de tweede wereldoorlog, de jump'n jive, de boogie woogie én de vroege rock'n roll. De glorierijke periode waaruit ze putten beslaat hooguit tien jaar, van '46 tot '56, de muziek is expliciet grootsteeds (zwart) Amerikaans én wild. Smoky's muziek sloeg goed aan, raar maar waar, vooral in de jazzkelders van Parijs. Hun eerste cd werd er live opgenomen in de Slow Club, één van de oudste jazzclubs van de lichtstad. Hun naam en faam gingen goed rond en er volgden tournees in Nederland, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland en uiteraard ook België. Oorspronkelijk waren ze met zijn zevenen, nadien met zes en nu is het opnieuw een septet. Net geen big band dus, maar dankzij de prominente blazers krijgen ze toch dat volle geluid. Wie kan stilstaan op hun muziek, is gewoon een stijve hark.

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 7/10 euro

Those Metal Boys With Their Metal Toys (BE)

2010-03-12

In oktober 2000 presenteerden Those Metal Boys With Their Metal Toys hun eerste cd Feel Like Stepping Out in een volle N9. Nu pas verschijnt opvolger Boodle Am Shake. Erg productief kun je dit niet noemen, maar dat deert TMBWTMT niet, want live optreden is hun grootste plezier. De cd's zijn visitekaartjes, weliswaar uiterst verzorgd, maar vooral met de bedoeling organisatoren over de streep te trekken. Dat is vorige keer goed gelukt en waarom zou dat nu anders zijn? De zes boys zijn ondertussen wel mannen, of zeg maar heren, geworden. De meesten van hen spelen ondertussen al 30 (!) jaar samen. Misschien herinnert u zich Zwandekulas Resonators nog, de rechtstreekse voorloper van TMBWTMT? Ook die groep specialiseerde zich in 20's en 30's (western) swing, vooroorlogse jazz en blues, string- en jugbandmuziek en Hawaiiaanse hula. Dat is niet veranderd. Maar TMBWTMT zijn niet zomaar conservators, maar laten, met respect voor de originele versies, de muziek heel fris klinken door nieuwe arrangementen. Hun instrumentarium is al even interessant als de band zelf: originele resonator gitaren zoals national steels uit de jaren 20 en 30 en dobro, worden afgewisseld met viool, Strohviool, mandolines, cello en tenor banjo, lap steel, ukulele's, zingende zagen, jug, harmonica's enz. De groep dankt zijn naam trouwens aan die overwegend metalen instrumenten. Op Boodle Am Shake laten ze niet minder dan 20 parels horen uit de eerste helft van vorige eeuw. De heren zijn niet onder één hoedje te vangen. Hun muziek mag dan al niet in één woord te omschrijven zijn, klinken en swingen doet ze als van oudsher. En feest is het altijd!

Wie de cd koopt de avond van het concert, krijgt het entreegeld (vvk) terug.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 7/10 euro

Jean Blaute & Eric Melaerts (BE)

2010-03-06

Dit concert werd eerder aangekondigd voor 31 oktober 2009, maar kon toen niet doorgaan wegens ziekte. Verkochte tickets blijven gewoon geldig, mensen die dat wensen kunnen hun ticket terugbetaald krijgen en dienen hiervoor contact op te nemen via info@n9.be of 09 377 93 94.

In 2007 ondernamen Jean Blaute en Eric Melaerts een eerste clubtournee met het programma Gedeelde Adoraties. We tekenden er op in en beleefden een mooie avond. Blaute en Melaerts waren op zoek gegaan naar songs die hen beiden nauw aan het hart lagen, maar brachten ook een aantal eigen samen gecomponeerde nummers. Het podium was volgestouwd met nstrumenten, ze hadden maar te grabbelen. Vorig jaar trokken ze met datzelfde programma langs de cultuurcentra, die hen eveneens graag ontvingen en naar alle waarschijnlijkheid ook beter betaalden. Maar Blaute en Melaerts zijn de beroerdsten niet en gedurende het najaar van 2009 trekken ze opnieuw naar de kleinere podia. De formule blijft gelijk, maar ze trekken wel een nieuw blik van hun favoriete liedjes open. Zowel Jean als Eric zijn regelrechte godfathers van de Vlaamse popmuziek, met een gezamelijk of apart verleden bij Van het Groenewoud, Soulsister, Clouseau, Johan Verminnen, De Nieuwe Snaar enz. U kent ze, daar hoeven we verder niet veel woorden over kwijt. En dat het er tijdens hun optredens lollig aan toe gaat, dat weet u ook.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP

Lize Accoe (BE)

2010-02-27

In 2004 bestond onze vzw een kwart eeuw en brachten we een boek uit getiteld '25 jaar vzw Driewerf Hoera'. Daarin stond o.a. het volgende: "Regionaal is de hoop nu gevestigd op Lize Accoe, een jongedame die ondertussen samenwerkte met Ozark Henry voor de soundtrack van de VRT-serie Sedes & Belli. Lize is zeker geen typische rockzangeres, ze voelt zich beter thuis in genres als r&b, soul of jazz. Het komt wel goed met deze pas 25-jarige jongedame!". Ondertussen zijn we, time flies, al bijna 6 jaar verder. En zie, daar is hij dan, haar debuut-cd Me Versatile Me. De verwachtingen zijn hoog gespannen, de single Need Some Sleep, die al volop wordt gedraaid, is alvast een mooi voorproefje. Vraag is vooral of Lize solo het succes kan herhalen dat ze wel degelijk boekte in haar Delavega-jaren (2004-2006). Het was natuurlijk niet mis: een cd (Falling Into Place) die 29 weken in de hitlijsten stond, een Zamu-award als beste debuut-cd en concerten op de grootste Belgische festivals (Werchter, Pukkelpop, Marktrock, Dranouter enz.). Dat Lize, met roots in eerst Sint-Laureins en nadien Eeklo, een klok van een stem en talent zat heeft, staat buiten kijf. Dat was al duidelijk toen ze op haar 19e de Kunstbende won. Nu heeft ze een zeer degelijke band rond zich verzameld en ziet ze er echt naar uit om haar regionale achterban nog eens te verwennen met een intiem clubconcert. Boodschap aan de grote podia: even geduld. Jullie volgen later wel ...

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 9/12 euro

The Woodentops (UK)

2010-02-20

Fantastisch nieuws: The Woodentops komen naar Eeklo, exclusief voor de Benelux. De fans van toen zullen hun - wellicht niet meer piepjonge - oren nauwelijks geloven. The Woodentops beleefden hun hoogdagen in de jaren '80, toen ze in de Engelse indie-scène bepaald een begrip waren. De ondertussen betreurde John Peel bv. was een grote fan. Centrale figuur van The Woodentops is Rolo McGinty, die de groep in '83 uit de Zuid-Londense grond stampte. Ze brachten zes singles en vier LP’s uit op Rough Trade, hét indie-label van toen. Een van hun meest succesvolle albums was Hypnobeat Live, een titel die doet denken aan dance, en terecht. Van house was nog geen sprake, maar Rolo & co borduurden verder op bv. Talking Heads, en The Woodentops werden misschien wel de eerste Britse indie/dance crossover band. Van groepen als Stone Roses of Primal Scream was nog bijlange geen sprake, en de indie wereld was erg gitaar-gericht, met The Smiths als grote roergangers. Rolo speelde ook gitaar, maar had zich tevens een Casio keyboard en een drummachine aangeschaft. Ongehoord in die tijd! Het hoeft dan ook niet te verbazen dat bij de eerste raves op Ibiza, Woodentops-nummers als Why? en Good Thing uit de boxen knalden.

En toen hadden ze pech: bij Rough Trade hadden ze de vinger al lang niet meer aan de pols van de underground en het label raakte in financiële problemen, maar weigerde Rolo en co. te laten gaan. Drie jaar lang, van '88 tot '91, mochten The Woodentops hun eigen naam niet meer gebruiken, net in de periode dat de indie/dance hoge toppen scheerde met groepen als Blur en The Soup Dragons. Teleurgesteld legden ze de bijl neer. Tot Rolo in 2005 een tape ontving van een concert uit '88 in Barcelona. "Ik was versteld", zijn zijn eigen woorden. Hij belde de oude makkers en in 2006 volgde een kleine Europese tournee. Ze gingen ook nieuwe nummers maken, een nieuw album zit eraan te komen. In 2007 verscheen de cd The BBC Sessions, en ze treden ook regelmatig terug op in Engeland. Ze zijn helemaal gerehabiliteerd sinds hun concert van 30/10/09 in de Queen Elizabeth Hall in Londen. Mag het ook in een heel wat kleinere club? Schijnbaar wel.

RESERVERING & TICKETVERKOOP (ticketprijs 14/17 euro)

- Tickets zijn aan voorverkoopprijs (14 euro) te koop aan de ingang of bar tijdens activiteiten, dit zowel in N9 villa als in N9 fabriek. N9 villa en N9 fabriek zijn enkel open tijdens activiteiten. Voor N9 villa komt dit neer op de concertavonden, N9 fabriek is ook geopend tijdens cursusavonden (op woens-, donder- en vrijdagavond, behalve tijdens schoolvakanties) van 19 tot 24 uur. VVK-tickets zijn ook beschikbaar bij platenwinkel Vynilla, St. Kwintensberg 38, 9000 Gent (open van 11 tot 18 uur, gesloten op zondag).

Dranouterrally 2010 XS

2010-02-19

In tegenstelling tot andere rally's vindt de Dranouterrally jaarlijks plaats. Nogal logisch ook, want winnen levert een podiumplaats op op het grote Dranouterfestival begin augustus (plus 1000 euro cash, plus een dag studio). En wie de preselecties en halve finales doorspartelt komt sowieso ook aan bod op de finale tijdens Dranouter aan Zee op 25 april in De Panne. Anders dan vorig jaar richt deze Dranouterrally 2010 XS zich naar solisten en duo's .

Gratis toegang !

Dit zijn de geselecteerden voor de halve finale in N9 Villa :

The Catatonics http://www.vi.be/thecatatonics

Paper Fox http://www.vi.be/paperfox

Varili http://www.vi.be/varili

Songs Of Sirenes http://www.vi.be/songsofsirenes

Arne Vanhaecke http://www.vi.be/arnevanhaecke

Beverly Jo Scott (US/BE)

2010-02-12

Het is van 12 maart '99 en dus (te) lang geleden dat Beverly Jo Scott te zien en te horen was in N9. Maar we maken het goed, u kunt er zich nu al op verheugen. Want Beverly Jo, meestal afgekort tot BJ (uit te spreken als bie dzjee), is een straffe madam. En bovenal een uitstekende zangeres, met een opvallend zwart geluid. Ze is geboren in Deer Park, een dorpje in de Mississippidelta van Alabama. Wat volgde was een behoorlijk turbulente jeugd (het verhaal is te lezen in 'Het draagbare paradijs - wereldzangeressen en wereldverhalen van bij ons' van Gerry De Mol). In '81 belandde ze op haar 21e in Brussel. Ze had haar gitaar mee en leefde van wat ze als straatzangeres verdiende. Vaak was dat niet genoeg voor een hotelkamer, laat staan een eigen appartementje. Maar ze viel op, leerde o.a. Arno en Roland kennen en kon in studio's aan de slag als backing vocaliste. In '91 verscheen haar eerste eigen cd Honey and Hurricanes. 19 jaar later zijn er zes albums en is er heel veel gebeurd. Eén van haar laatste wapenfeiten was de Planet Janet-tournee, waarin ze hulde bracht aan Janis Joplin. "Het dichtste bij Janis Joplin dat een hedendaagse zangeres kan komen" was te lezen in de pers. Nu gaat ze terug naar haar eigen roots uit het diepe zuiden. BJ hierover: "For a long time I wanted to show this side of mine and sure it feels great to do". Een huisduif zal BJ wel nooit worden. In België wonen is nog steeds niet evident en ze verdeelt haar tijd tussen hier en daar. De gelouterde Alabama Bluesabelle staat er nog steeds, stevig in de schoenen en met deltamodder in de aderen.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 9/12 euro

Humo's Rock Rally

2010-01-22

Het Oost-Vlaams Rockconcours is net voorbij (met Intergalactic Lovers als onbetwiste winnaars) en nu staan Humo's Rock Rally en de DranouterRally (zie verder) voor de deur. Dé rock rally is natuurlijk die van Humo. Die bestaat het langst (sinds '78), geniet het meest prestige, heeft de mooiste waslijst aan finalisten en winnaars en, niet onbelangrijk, deelt ook de grootste prijzenpot uit. Anderzijds, deelnemen is niet zonder risico. We zouden de talloze groepen die splitten na een vernietigende kritiek in Humo zelf, niet graag te eten geven.

De Deelnemers aan de preselectie in Eeklo:

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 7/10 euro

Snaarmaarwaar (BE)

2010-01-16

Terwijl Europalia ervoor zorgde dat hele hordes Chinese artiesten in het najaar van 2009 naar België kwamen, deed het Belgische trio Snaarmaarwaar net het omgekeerde: ze speelden in november een uitverkochte concertreeks in Nanjing tijdens het World & Jazz Festival aldaar. Hoe ze dit voor mekaar kregen weten we niet, we gaan ervan uit dat het puur op muzikale kracht was.Want van de jonge lichting Vlaamse folkgroepen is Snaarmaarwaar ongetwijfeld één van de spannendste en dé revelatie van het afgelopen jaar.

De line-up: gitaar (Jeroen Geerinck), mandoline (Peter-Jan Daems) en mandola (de regionale Maarten Decombel uit Maria-Aalter). Eens de jongelui (met erg sterke live reputatie!) vertrokken zijn is er geen houden meer aan en zwermen ze alle richtingen uit. Je hoort echo's van Portugese fado, Amerikaanse bluegrass, Ierse folk, Italiaanse tarantella enz., maar alles mooi in mekaar verweven. Vorig jaar verscheen hun titelloze debuut-cd, die erg lovende kritieken kreeg. Folkroddels noemt het een plaat waar elke rechtgeaarde muziekliefhebber kan van genieten. En dat is het nu net: Snaarmaarwaar is onmiskenbaar door de folk geïnspireerd, maar overstijgt die ook. De recensent van dienst heeft het nog over 'tijdloze muziek' en voegt er aan toe: "ik kan me best indenken dat ook het buitenland zal vallen voor deze brok eerlijke muziek". En zie: 't is al gebeurd, tot in China toe.

Zittend concert

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 7/10 euro

Baloji (BE)

2010-01-15

Nadat hij als MC Balo een aantal jaren boegbeeld was van Starflam, goed voor drie cd's en de titel 'Belgische hiphopband bij uitstek', opereert Baloji sinds 2004 onder eigen naam. In 2007 verscheen zijn prima ontvangen solo-debuut Hotel Impala, waarop al zijdelings invloeden uit zijn geboorteland Congo te horen waren. We inviteerden hem en de zijnen in december van dat jaar en zagen en hoorden een uitstekende band met internationale klasse.

Nu, twee jaar later, is opvolger Kinshasa Succursale klaar, waarop de Afrikaanse invloeden des te prominenter aanwezig zijn. Het kon ook niet anders, want de plaat is opgenomen in Congo zelf, met Congolese muzikanten uit (top-)groepen als Konono N° 1, La Corale de la Grâce en Zaïko Langa Langa. Het is voor Balo een terugkeer naar zijn roots en naar het land dat hij al op 4-jarige leeftijd moest verlaten. Met als voornaamste gevolg: het gevoel ginder geen echte Congolees te zijn en hier geen echte Belg. De plaat is in amper een week tijd opgenomen. De aanleiding was de 50e verjaardag van de Congolese onafhankelijkheid. We vertellen geen geheim als we beweren dat het er in bepaalde delen van het immense land turbulent aan toe gaat en uiteraard vindt dat een weerslag in Baloji's kritische teksten. Maar evengoed hoor je hem zijn liefde verklaren voor het gewone Congolese volk.

We hadden het voorecht de nieuwe plaat al te kunnen beluisteren (ze verschijnt officieel pas eind januari) en voorspellen erg lovende kritieken. AB, waar hij een maand later optreedt, heeft het in hun aankondiging over 'een meesterwerk, zondermeer'. Wij laten het over aan uw eigen oordeel, maar ietwat liefhebber van soukous, Congolese rumba, Nigeriaanse funk, ska en/of reggae mist dit concert beter niet. Baloji: we love the man, we love his music!

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 10/13 euro

Blackie & The Oohoos (BE)

2010-01-08

Relatief nieuw, uit Antwerpen en goed op weg naar een (internationale) doorbraak. Nadat Blackie & The Oohoos vorig jaar zowel de Dranouter Rally als de Jong Muziek-wedstrijd van Theater aan Zee wonnen, was het een kwestie van resoluut toeslaan om dit vijfkoppige gezelschap op ons podium te krijgen. Het lijkt wel alsof deze groep gemaakt is voor een intieme club als de onze en we zijn er vrij zeker van dat ze er zullen gedijen. De groep bestaat uit twee zussen Loesje en Martha Maieu, die allebei zingen en zich laten begeleiden door drie vakbekwame mannen. Ze sleuren een heel instrumentarium mee: staande bas, gitaar, percussie, blokfluit, zingende zaag, accordeon, banjo, klokkenspel ... waarop afwisselend wordt gespeeld en wat zorgt voor een rijk klankenpallet.

De grote kracht van Blackie & The Oohoos zit in de angelieke samenzang van de meisjes én in hun sterke puntige songs, waarin uitersten samenkomen. Nu eens lijkt het desolaat, uitgestrekt en ver weg, maar het kan evengoed breekbaar zijn, intiem en vlakbij. Het geheel is hecht, verleidelijk, sensueel en het swingt onderhuids. Tip: op YouTube staat een mooie, nogal surreële videoclip van hun nummer Love Boy. Het bekijken hiervan duurt hooguit 5 minuten en je wordt zo mee gezogen in de wondere wereld van deze Blackie & The Oohoos. Overtuigd? Geen dank, graag gedaan.

RESERVERING & TICKETVERKOOP
ticketprijs 7/10 euro

Tribute to Kevin Coyne

2009-12-12

Op 2 december 2004 overleed de Engelse, in Duitsland wonende Kevin Coyne. Op 20 maart van datzelfde jaar trad hij, al ziek, een derde keer op in N9 in het kader van zijn laatste Belgische tournee (nadien volgden nog een paar occasionele Belgische concerten, leert ons zijn nog steeds aktieve website kevincoyne.de). Coyne was het bekendst als een zeer gewaardeerd, maar ook zeer eigenzinnig muzikant. Daarnaast was hij ook schrijver en plastisch kunstenaar. Hij liet (minstens) 35 albums na! Nu, vijf jaar later, komt er een tribute tournee langs zes Belgische clubs en zalen. Hierbij zullen een week lang een hele reeks artiesten zijn werk vertolken. Een 100% definitief programma kunnen we nog niet meedelen, maar dat Coyne's zoon Robert erbij zal zijn staat vast. Eveneens van de partij zijn, uit Engeland, Wreckless Eric, die in een ver verleden ook al twee keer op ons podium stond, en zijn Amerikaanse vriendin Amy Rigby. Beiden toeren de maand ervoor met Yo La Tengo, men hale ook hun vorig jaar verschenen album Wreckless Eric & Amy Rigby in huis. Nog te verwachten zijn Coyne's vaste drummer Werner Steinhauser en de frontman van The Mekons Jon Langford. Tot zover de internationale gasten, aan te vullen met een de Belgen Erik Vandenbroek en Frans Joseph Goof. We koesteren de herinnering aan Coyne's concerten in Eeklo. Zijn meestal nogal bluesy nummers geloofwaardig interpreteren is ongetwijfeld geen sinecure, maar we halen er enkel klassebakken voor in huis.

RESERVERING & TICKETVERKOOP (ticketprijs 10/13 euro)