Hou u vast aan de takken van de bomen of nee, get your ass over to het dichtstbijzijnde podium dat zo slim is om Black Bock Revelation voor een show uit te nodigen want bijna vijf jaar na Tattooed Smiles zijn Jan Paternoster en Dries van Dijck keihard terug. En als je wil weten wat betekent: bel dan even naar Amerika waar het duo afgelopen zomer vrij verwoestend rondtoerde met in de hoofdrol een handvol pompende nieuwe songs die op het in maart 2023 te verschijnen nieuwe album Poetic Rivals staan. Hun vijfde alweer, geproduceerd door Andy Savours (Arctic Monkeys, My Bloody Valentine) en opnieuw is het flink raak: gloedvol rockende refreinen die zich onmiddellijk vasthaken in je brein, gedragen door een rauw en eerlijk gitaargeluid dat zonder cosmetische opsmuk recht uit oude lampenversterkers knalt, en wordt voortgestuwd door drums die zo droog en strak en in your face beuken dat het mag verbazen dat dit album niet met een bijsluiter geleverd wordt, die aandringt op het dragen van een stevige integraalhelm bij het beluisteren ervan. Tel daarbij op: spannende vocal harmonies, samples & loops allerhande, doorspekt met subtiele, diepe moog-synths terwijl Jan Paternoster zijn ziel bloot zingt als nooit tevoren. Eerste single Wrecking Bed Posts kent u al lang van buiten en het zal niet lang duren of u staat ook op het venijnige Mr. Big Mouth of het sexy Heads or Tails met gestrekte pink en wijsvinger mee te rocken. Live zal een en ander ten uitvoer worden gebracht met de hulp van muzikale duizendpoot Jasper Morel op gitaar, toetsen, en backing vocals zodat het rijke, gelaagde geluid van Poetic Rivals alle eer wordt aangedaan. En mocht dit alles u iets te subtiel in de oren klinken: de heren laten weten dat, ondanks het feit dat ze alweer een tijdje volwassen zijn en zo van alles, zij bij concerten evenwel niét (wij herhalen: NIET) van plan zijn ‘minder het zwijn uit te hangen dan vroeger’. God. Zij. Dank.